DHZ Korea

November 15th, 2010

We hebben een meubelstuk gebouwd.

Maar voor ik laat zien wat het geworden is wat achtergrond info.

De nationale hobby’s van Korea zijn: Wandelen, het rotten van met hete saus ingesmeerde koolkoppen en Starcraft.
DHZen is hier niet populair.

Je zult hier geen Gamma vinden, noch een Karwij, Praxis of anderen. Ze doen hier aan kleine familie zaakjes die een beetje vanalles-en-nogwat verkopen. Pannen, vuilnisbakken, elektrische kachels, elektrische tennis rackets, gereedschappen, kippengaas, kledinghangers enzo. Wat ze niet verkopen is spul waar je gereedschappen voor moet gebruiken. Wij hebben 3 van deze winkels in de buurt, maar met een redelijk internationale buurt weet ik dat de concentratie hier wat hoger ligt.

We hebben rondgevraagd. Buitenlanders, Koreanen, Seoulites, bumpkins, Facebook, Craighslist. Niemand wist waar men hier hout vandaan moet halen.

De algemeen geaccepteerde methode om meubelen te krijgen hier is om ze te kopen. Als je dan zo’n ding heb staan en je wil er een haak inhebben om je ochtendjas aan op te hangen ga je naar zo’n vanalles winkeltje voor 2 schroeven en een schroevendraaier.

Nu was er wel een wijk in Seoul waar we al eens langs waren gelopen waar we goede hoop voor hadden, Euljiro. Langs het kanaal waren er, zij-bij-zij alleen maar van die familie knutsel winkeltjes. En ze leken redelijk gespecialiseerd. Theoretisch, zo rekende we, zouden we, als er genoeg winkels waren, alles hier kunnen vinden.

We begonnen links bovenaan en uiteindelijk, 5 uur later, vonden we hout rechts-onderaan. Om wat perspectief erin te zetten, links naar rechts is 7 stads blokken of zo’n 850 meter.

Voor we het hout gevonden hadden vonden we het volgend:

  • Metaal
  • Glas
  • Plastic
  • graveurs
  • Stoffen
  • Vis
  • Keuken voorraden
  • Printers
  • Inpakkers
  • Verlichting
  • Electronica
  • Schroeven
  • Naaimachines
  • Stoelen
  • Papier
  • en nog veel,veel meer

Aelle heeft er een reportage van gemaakt van dit gebied, maar ze zal nog een paar keer terug moeten gaan voor ze het hele gebied kan weergeven.

Als ik, na afstuderen, veel tijd over heb (AKA, als ik niet snel een baan vind) zal ik proberen het gebied in kaart te brengen. Gezien niemand die ik hier ken wist waar je dit soort dingen moest vinden gok ik dat ik er wat mensen mee kan helpen. Of die kart vervolgens naar Nederlands vertaald gaat worden . . . . dat lijkt me niet bijster nuttig. Als je hier woont, en je spreekt Koreaans noch Engels, heb je belangrijkere problemen dan een Gamma te vinden.

Maargoe, ik wou dat hout dus voor een reden. De reden is dat ondanks dat Korea het land is met de langste mensen in Oost-Asië meubels hier nog grotendeels voor de Ajuma/Ajoshi met de gemiddelde hoogte van 155 cm ofzo. Mijn keukenblad is 82 cm hoog bijvoorbeeld, en hoewel ik de afwas gedaan krijg enzo is m’n rug er niet bijster blij mee.

Maargoe, de achtergrond is dus dat ik lang ben en DHZ bevoorrading in Korea lastig is. Ik bedoel, het heeft ons 4 maanden gekost het hout te vinden.

Nu heb ik eerder al eens m’n eugen meubels gemaakt. Iedereen die ooit m’n bed heeft gezien weet dat. En na 5 jaar (bij vlagen intensief) gebruik stond dat ding nog prima. Nadat ik de latere toevoeging van het nachtkastje eraf gehaald had zelfs geluidsvrij. Ik ga bij m’n korte bezoek even bij m’n oude huis langs om te zien hoe ze het ding behandelen (en m’n post op te halen).

In ieder geval heb ik wat zelfvertrouwen in m’n eigen doen. Dit project wou ik wat hoger zetten qua esthetiek. Geen schroef-gaten, netjes, glad.
Dit zie je terug in het soort hout van het tafelblad bijvoorbeeld. Ik heb niet zitten klussen met MDF zeg maar.
Voor de schroef vrij-heid betekende dit dat ik met deuvels en lijm moest gaan werken (Lijm krijg je hier alleen in zakken, dat was best grappig. M’n houtlijm word nu bewaard in een ketchup fles :P ). Er zou nog een 2e uitdaging in dit project zitten, maar dat komt nog.

Hier volgen de foto’s van het project.

Heb je kunnen spotten wat de 2e uitdaging was? In de laatste foto kan je duidelijk zien dat de afstand tussen het kastje en de muur verschilt naarmate je hoger kijkt. Dit is omdat de muur scheef staat. We hebben ook gekeken naar wat plankjes ophangen, de muur is niet alleen scheef, maar ook krom.

Daarnaast kan je zien dat er een gleuf is tussen het kastje en het tafelblad (ondanks dat de voorkant van het kastje verhogingen eronder heeft). Dit is omdat de vloer OOK niet recht is.
Hier kwam ik pas achter nadat ik het kassie in elkaar gezet had. Werk je grondig met een waterpas, krijg je dit! Tja, als je iets waterpas omhoog zet gebalanceerd op een stuk hout dat plat op de niet-platte grond ligt heb je geen hoek van 90 graden. Dus na het kassie (dat licht scheef is) heb ik een winkelhaak gescoord voor de rest.

Maar daar staat het, stabiel, hoog (1000 mm) en afgelakt tot een punt dat je er goed op kan werken zonder dat je je zorgen hoeft te maken dat er bacteriën in gaan kruipen. Laatste dat we moeten doen is 2 planken aan de muur hangen en dan zijn we klaar. Maar voor die tijd moet ik een [dingetje dat meet of er ergens in de muur stroom loopt] kopen om te zorgen dat ik niet door het lichtnet boor.

Er is hier natuurlijk meer gebeurd dan alleen het bouwen van een hoge tafel. Je kan een verschil zien tussen de een-na-laatste foto en de foto hier.

Als je dit int Nederlands leest is de kans dat je onze baksels hebt geprobeerd vrij klein natuurlijk. Maar Raph heeft iets om haar van de straat en in de keuken (goh, dat klinkt fout) te houden. Nu maar hopen dat ze er niet achterkomt dat je Kimchi kan maken in enkele uren ipv weken als je het in een oven zet.

Als we het dan toch over oude foto’s hebben. Dit is hoe de bedrading hier was toen we introkken. De reden dat het zo mooi opgerold is is omdat een haarbandje en 2 wasknijpers de hele boel bij elkaar houden.

Voor

Na1

Na2

Ik boorde een gat achter in het kassie dat stond waar nu de oven nu staat, de wifi box en verlengsnoer erin. Routen op de muur erachter gehangen (suffe ding is hardwired, je kan niet effe de kabel eruit trekken, in de kast zetten en inpluggen. Je gat zou groot genoeg moeten zijn om de hele router door te passen. Aan de andere kant van de draad zit hij direct in het telecom-net van Seoul. dus . . . ). Een andere verlengsnoer ligt achter de printer voor m’n laptop en de stofzuiger (ofzo). Ik moet nog een kabelgoot leggen voor het verlengsnoer. Dan is het enige los hangende snoer die voor m’n laptop. En gezien dat ding mobiel is is flexibiliteit belangrijker dan schoonheid.

Enige waar we niet aan gedacht hadden bij de herindeling is de kabel die je op de printer ziet liggen. 1 meter USB A-B kabel, die red het niet tot m’n compu.

Maar dat ik makkelijk genoeg gefixt. Volgende keer dat ik naar Euljiro ga weet ik namelijk precies waar ik een winkel kan vinden waar men een 3/5 meter USB A-B kabel verkoopt.

En als je mazzel hebt en ik het uitteken, dan weet jij dat binnenkort ook

=========================================================================================

Quote of the Day:

Some tool-men say “Why? “, this tool-man says “Why not? ”                                               – Tim “the Toolman” Taylor

This tool-man’s wife says “Why me?                                                                                       – Jill Taylor

What to wear, what to wear

November 8th, 2010

Er zijn momenteel erg veel dingen die ik nog moet regelen. T afstuderen is af, dat ten eerste.
Ik bedoel, ik moet nog wat feedback krijgen van een van m’n supervisors, maar om een indicatie te geven. De feedback van de andere had 1 regel commentaar. Oftewel: Af

Dus nu ben ik bezig met het plannen van details.
Waar t familie etentje is
Waar de borrel is
De achtergrond kleuren van m’n presentatie

En wat ik aan moet. Of tenminste, wat m’n gezicht aanmoet.
De bovenkant, tja, daar kan ik niet zoveel mee. En m’n pak . . . nouja, dat kost weer zoveel om echt goed te doen.

En dus, het Facial Hair Experiment.

Dit is hoe het gaat werken:
* Je kan tot 3 voorkeursstemmen uitbrengen
* Je hebt 1 veto stem
* Voeg je naam toe (Want ik heb gezien hoe sommige van jullie er uit zien en . . . . nee, die stem word genegeerd)
* Vermelding van hoe en waarom het episch is (mits het een goede reden is) draagt extra overtuigingskracht.

We doen het zo omdat als ik een echt stem-software iets wil installeren jullie allemaal moeten registreren enzo, en da’s maar gedoe.

De mogelijkheden zijn:

A: De Gehele Baard

B: De vriendelijke bakkebaard

C: De Lange Bakkebaard

D: De Bakkebaard

E: De Pratende Kut

F: De Slechterik

G: De Snor

H: The Dread Pirate Roberts

I: Glad Geschoren

En t stemmen begint  . . . . .

. . . .

NU!

P.S. Overigens word de precieze vorm van m’n gezichts-haar bepaald door gezond verstand. Niet door een poll op t internet

Er zijn hier meer foto’s te vinden van het Facial Hair Experiment. En er staat een collectie aan foto’s van de herfst in de map Autumn, die kennelijk nogwat slordig is.

======================================================================================

Quote of the day:

Don’t point that beard at me, it might go off

- Groucho Marx

Koreaans genetisch feitje van euhm . . .

November 3rd, 2010

Het  ABCC11 gen.

Fascinerend gen. En een die op 1001 verschillende manieren ons dagelijks leven beïnvloed. Schijnt namelijk dat dit gen en z’n omgeving varieert op basis van ras, locatie en een paar andere factoren.
Er is bijvoorbeeld veel LD rond ABCC11.
Maar belangrijker, er is een verschil in rs17822931. Europeanen  hebben voornamleijk rs17822931-A terwijl Asiaten rs17822931-G hebben.

Het verschil in distributie van dit gen verschil is geillustreerd in figuur 1

Figuur 1: rs17822931 type distributie over de wereld

En als ik het dan echt moet uitleggen (en serieus, waarom zou dit logisch voor je zijn)

  • Europeanen hebben nat oorwas
  • Aziaten hebben droog oorwas

http://blogs.discovermagazine.com/gnxp/2010/10/east-asians-dry-earwax-and-adaptation/

===============================================================================

Quote of the day:

Alas, earwax

- Professor A. Dumbledore

Van de RK naar de RC

October 20th, 2010

Op Zondag 17 Oktober moest ik officieel opgerot zijn hier. M’n visum was op. Toedeledokie.
Origineel zou ik ongeveer nu terug in Nederland zijn om een praatje te houden, papiertje op te halen en meer van dat soort dingen.
In plaats daarvan zou ik voor 3 dagen t land uit gaan en weer terugkeren.

T internet gaf aan dat Fukuoka t goedkoopst was, maar daar was ik al eens geweest, dus zocht ik door. Het reisbureau om de hoek raadde Taipei aan.
Ik wist niet welke vorm van Chinees men er sprak
Had geen tijd om een Lonely Planet door te lezen/te kopen
En door dat “afstudeer” gedoe had ik geen tijd om flink t internet door te spitten

Ik was er helemaal klaar voor.

Taiwan, of de Republiek China, zoals het wel door sommige mensen genoemd word. En ik bedoel genoemd idd, want erkennen doen we het niet. Nederland niet, Frankrijk niet, geheel Europa niet. Met uitzondering van het Vaticaan, en zij alleen om de Volksrepubliek naast de deur te stangen denk ik.
Maar Republiek China is wat er nu in m’n paspoort staat.

M’n Chinees is bagger (de mensen spreken Manderijn trouwes, niet Cantonees. The more you know) maar gelukkig spraken de mensen een redelijk mondje Engels. Beter dan de Koreanen hier. De combo: zij Engels spreken en ik Chinees lezen (jawel) zorgde dat ik een vrij soepele trip had.

Dit is helaas ook de reden dat dit een onenerverend stukje is. Zonder spannende verhalen zal ik jullie achterlaten met m’n foto’s hier.

Helaas was ik erg snel afgeleid in de nachtmarkt, dus ik heb daar weinig foto’s van. Daarvoor zal ik deze twee linkjes achterlaten. Let vooral goed op t volgende stuk “fruit”. Dat t verbazend goed doet in een smoothie.

Maargoe, op de gehele markt is het voedsel raar. Zie hier de gefrituurde boterham met snot en kip

Enjoy

=======================================================================================

Quote of the day:

Despite its proven stress-relieving effect, I will not indulge in maniacal laughter. When so occupied, it’s too easy to miss unexpected developments that a more attentive individual could adjust to accordingly.

- Peter’s Evil overlord list #20

Bukcheon Hanook Village

September 22nd, 2010

Twee weken terug hebben we geprobeerd de hond mee te nemen naar enkele van de paleis tuinen die Seoul te bieden heeft.
Blijkt dat ze honden niet toelaten in Paleis tuinen. Kennelijk stinkt hun stront.
Helaas voor ons was de tuin naast de paleis tuin (ja, we hadden het eerste wel verwachte natuurlijk) ook verboden voor honden. Dus hebben we een beetje door de stad gestruind. Gezien de reactie op “groen plant spul” zou ik zeggen dat vorige maand Orion’s introductie aan natuur was, dus hij vond het eigenlijk helemaal prima.
En op de terugweg kwamen we erachter dat onze hond wagenziek word.
Gelukkig konden we de stomerij kosten van de taxi ontwijken doordat Orion exclusief over mij opgaf.
Gelukkig, juist . . . .

Dus . . . . volgende bezoek op afstand met hond is het Olympisch park, waar honden toegelaten worden. Of anders iets waar we heengereden kunnen worden.

Maar eerst!
Hoog tijd om Orion eens te introduceren aan de delen van Namsan park buiten het kleine deel waar we hem dagelijks 3* uitlaten.

Er zijn veel verhalen die later rond een haardvuur verteld kunnen worden over deze epische wandeling (De hoogste top in Namsan is wel 262 meters hoog), maar voor nu zal ik het bij een foto-essay houden.

De eerste foto’s zijn de mogelijkheden voor ansichtkaarten van hier. Gezien deze niet verkocht worden hier moet ik ze maar zelf maken.



De Koreaans die ik vroeg deze laatste foto te nemen had een camera pakembeet 5 keer duurder dan de mijne. Maar begrijpen dat je deze foto beter kan maken door het ding 90 graden te draaien of dat de hond erin moest, ho maar.

Deze volgende foto laat zien hoe belangrijk het is de juiste uitrusting te hebben voor aan een epische wandeling als deze te beginnen.

Een Koreaans cultureel . . . . iets


Orion’s populariteit onder vrouwen, kinderen en fotograven.

Er waren meer momenten die z’n populariteit beter konden weergeven, maar op dat soort momenten was t lastig Orion te zien door de kinderen die hem wouden aaien.

Meer foto’s hier.

=================================================================================

Dit weekend besloten we maar gewoon de hond te ditchen en wat cultuur op te snuiven. Ons avontuurlijke zoektocht voor de traditionele huizen in Seoul begon.

Ons eerste obstakel was de Koreaanse . . . dwerg.

Na de dwerg werden we geconfronteerd met dit machtig obstakel.

Het doorkomen van deze deur was makkelijker dan gedacht. Maar dit bracht ons alleen naar:

Machtige poort achter ons en niks in dekking voor ons. We bevonden ons in ingerichte moordvelden waar je geen bescherming zou kunnen vinden tegen . . . .

een wachtwisseling toeristen attractie.

Een uiterst gevaarlijke situatie.

Aan de ene kant koreanen met opgeplakte baarden

En aan de andere kant Koreanen met opgeplakte baarden EN veren in hun hoed

Terwijl de seconden weg tikte zochten we wanhopig naar een uitvlucht. En de kans kwam toen, alsof vanuit het niks, er Koreanen verschenen met opgeplakte baarden, veren in hun hoed EN aluminium folie hellebaarden.

Met onze tegenstanders afgeleid spoedde we ons zo snel mogelijk naar deze poort.

De poort die vrijheid bood.

Met stof opwaaiend van onze hielen, toeristen wegduwend wisten we onze achtervolgers achter te laten. Achtervolgers die zeker sneller zouden hebben kunnen rennen als ze die rare pakkies niet aan hadden gehad.

En daar vonden we de straten die we zochten.

Maar ook hier vonden we de toeristen, lopend alsof de straat van hun was. We gingen voorzichtig voort, oplettend dat we niet de foto van een toerist zouden verderven. Toeristen wil je niet kwaad zien. Beter om voorzichtig te zijn.

Aan het eind van de straten met de traditionele huizen konden we eindelijk rusten en op zoek gaan naar een heet geinfuseerd drankje om de overwinning te vieren.

Maar we waren te snel. Oh, veel te snel met relaxen.
Want voor het café vonden we  . . . .




HET SEOUL MUSEUM VAN KIPPEN KUNST
VAN VERDOEMENIS!

En zo laten we onze avonturiers achter. Terwijl ze de horrors van hun nieuwe ontdekking overdenken.
Want is het museum van, voor of door kippen. En is het renaissance, culinair of expressionistische kunst. En . . . . als allerergste, wat voorn wezen zou hier conservator kunnen zijn.

=================================================================================

One ninja is an elite and adversary, multiple ninjas make a group of faceless and incompetent pawns.

- Inverse Ninja Law

De zondvloed

September 22nd, 2010

Wij onderbreken uw normale programmering voor dit nieuwsbericht

Vandaag regende het in Seoul.

Dit is op zich niet genoeg om over te rapporteren. Het regent veelvuldig in Seoul gedurende de nazomer.

Maar de regen van vandaag bracht delen van het hierboven gelegen Namsan park mee.

Kort na het te kennen komen van deze zondvloed (door middel van het hoofd uit raam steken) ging onze journalist op onderzoek uit om te zien waar dit allemaal vandaan kwam. Net na het gebouw in de achtergrond konden we dit zien:

Doordat we, na 5 maanden op locatie, nog altijd niet de locale taal spreken hebben we eigenlijk geen flauw idee hoe of wat, dus inplaats daarvan volgt nu een exposé waar we onze journalist kunnen zien terwijl hij erg, erg nat word.

Meer nieuws zodra onze Engels sprekende buurvrouw terugkomt van vakantie en de buren kan vragen wat er in vredesnaam allemaal mis ging.

Dit is Wally, rapporterende uit ondergelopen Seoul.
En nu ga ik een deken zoeken om onder te kruipen

Voor meer foto’s, kijk hier.

=========================================================================================

Quote of the day:

At least now it’s merely hot, instead of humid hell

- Raphaëlle