DHZ Korea
November 15th, 2010We hebben een meubelstuk gebouwd.
Maar voor ik laat zien wat het geworden is wat achtergrond info.
De nationale hobby’s van Korea zijn: Wandelen, het rotten van met hete saus ingesmeerde koolkoppen en Starcraft.
DHZen is hier niet populair.
Je zult hier geen Gamma vinden, noch een Karwij, Praxis of anderen. Ze doen hier aan kleine familie zaakjes die een beetje vanalles-en-nogwat verkopen. Pannen, vuilnisbakken, elektrische kachels, elektrische tennis rackets, gereedschappen, kippengaas, kledinghangers enzo. Wat ze niet verkopen is spul waar je gereedschappen voor moet gebruiken. Wij hebben 3 van deze winkels in de buurt, maar met een redelijk internationale buurt weet ik dat de concentratie hier wat hoger ligt.
We hebben rondgevraagd. Buitenlanders, Koreanen, Seoulites, bumpkins, Facebook, Craighslist. Niemand wist waar men hier hout vandaan moet halen.
De algemeen geaccepteerde methode om meubelen te krijgen hier is om ze te kopen. Als je dan zo’n ding heb staan en je wil er een haak inhebben om je ochtendjas aan op te hangen ga je naar zo’n vanalles winkeltje voor 2 schroeven en een schroevendraaier.
Nu was er wel een wijk in Seoul waar we al eens langs waren gelopen waar we goede hoop voor hadden, Euljiro. Langs het kanaal waren er, zij-bij-zij alleen maar van die familie knutsel winkeltjes. En ze leken redelijk gespecialiseerd. Theoretisch, zo rekende we, zouden we, als er genoeg winkels waren, alles hier kunnen vinden.
We begonnen links bovenaan en uiteindelijk, 5 uur later, vonden we hout rechts-onderaan. Om wat perspectief erin te zetten, links naar rechts is 7 stads blokken of zo’n 850 meter.
Voor we het hout gevonden hadden vonden we het volgend:
- Metaal
- Glas
- Plastic
- graveurs
- Stoffen
- Vis
- Keuken voorraden
- Printers
- Inpakkers
- Verlichting
- Electronica
- Schroeven
- Naaimachines
- Stoelen
- Papier
- en nog veel,veel meer
Aelle heeft er een reportage van gemaakt van dit gebied, maar ze zal nog een paar keer terug moeten gaan voor ze het hele gebied kan weergeven.
Als ik, na afstuderen, veel tijd over heb (AKA, als ik niet snel een baan vind) zal ik proberen het gebied in kaart te brengen. Gezien niemand die ik hier ken wist waar je dit soort dingen moest vinden gok ik dat ik er wat mensen mee kan helpen. Of die kart vervolgens naar Nederlands vertaald gaat worden . . . . dat lijkt me niet bijster nuttig. Als je hier woont, en je spreekt Koreaans noch Engels, heb je belangrijkere problemen dan een Gamma te vinden.
Maargoe, ik wou dat hout dus voor een reden. De reden is dat ondanks dat Korea het land is met de langste mensen in Oost-Asië meubels hier nog grotendeels voor de Ajuma/Ajoshi met de gemiddelde hoogte van 155 cm ofzo. Mijn keukenblad is 82 cm hoog bijvoorbeeld, en hoewel ik de afwas gedaan krijg enzo is m’n rug er niet bijster blij mee.
Maargoe, de achtergrond is dus dat ik lang ben en DHZ bevoorrading in Korea lastig is. Ik bedoel, het heeft ons 4 maanden gekost het hout te vinden.
Nu heb ik eerder al eens m’n eugen meubels gemaakt. Iedereen die ooit m’n bed heeft gezien weet dat. En na 5 jaar (bij vlagen intensief) gebruik stond dat ding nog prima. Nadat ik de latere toevoeging van het nachtkastje eraf gehaald had zelfs geluidsvrij. Ik ga bij m’n korte bezoek even bij m’n oude huis langs om te zien hoe ze het ding behandelen (en m’n post op te halen).
In ieder geval heb ik wat zelfvertrouwen in m’n eigen doen. Dit project wou ik wat hoger zetten qua esthetiek. Geen schroef-gaten, netjes, glad.
Dit zie je terug in het soort hout van het tafelblad bijvoorbeeld. Ik heb niet zitten klussen met MDF zeg maar.
Voor de schroef vrij-heid betekende dit dat ik met deuvels en lijm moest gaan werken (Lijm krijg je hier alleen in zakken, dat was best grappig. M’n houtlijm word nu bewaard in een ketchup fles
). Er zou nog een 2e uitdaging in dit project zitten, maar dat komt nog.
Hier volgen de foto’s van het project.
Heb je kunnen spotten wat de 2e uitdaging was? In de laatste foto kan je duidelijk zien dat de afstand tussen het kastje en de muur verschilt naarmate je hoger kijkt. Dit is omdat de muur scheef staat. We hebben ook gekeken naar wat plankjes ophangen, de muur is niet alleen scheef, maar ook krom.
Daarnaast kan je zien dat er een gleuf is tussen het kastje en het tafelblad (ondanks dat de voorkant van het kastje verhogingen eronder heeft). Dit is omdat de vloer OOK niet recht is.
Hier kwam ik pas achter nadat ik het kassie in elkaar gezet had. Werk je grondig met een waterpas, krijg je dit! Tja, als je iets waterpas omhoog zet gebalanceerd op een stuk hout dat plat op de niet-platte grond ligt heb je geen hoek van 90 graden. Dus na het kassie (dat licht scheef is) heb ik een winkelhaak gescoord voor de rest.
Maar daar staat het, stabiel, hoog (1000 mm) en afgelakt tot een punt dat je er goed op kan werken zonder dat je je zorgen hoeft te maken dat er bacteriën in gaan kruipen. Laatste dat we moeten doen is 2 planken aan de muur hangen en dan zijn we klaar. Maar voor die tijd moet ik een [dingetje dat meet of er ergens in de muur stroom loopt] kopen om te zorgen dat ik niet door het lichtnet boor.
Er is hier natuurlijk meer gebeurd dan alleen het bouwen van een hoge tafel. Je kan een verschil zien tussen de een-na-laatste foto en de foto hier.
Als je dit int Nederlands leest is de kans dat je onze baksels hebt geprobeerd vrij klein natuurlijk. Maar Raph heeft iets om haar van de straat en in de keuken (goh, dat klinkt fout) te houden. Nu maar hopen dat ze er niet achterkomt dat je Kimchi kan maken in enkele uren ipv weken als je het in een oven zet.
Als we het dan toch over oude foto’s hebben. Dit is hoe de bedrading hier was toen we introkken. De reden dat het zo mooi opgerold is is omdat een haarbandje en 2 wasknijpers de hele boel bij elkaar houden.

Voor
Ik boorde een gat achter in het kassie dat stond waar nu de oven nu staat, de wifi box en verlengsnoer erin. Routen op de muur erachter gehangen (suffe ding is hardwired, je kan niet effe de kabel eruit trekken, in de kast zetten en inpluggen. Je gat zou groot genoeg moeten zijn om de hele router door te passen. Aan de andere kant van de draad zit hij direct in het telecom-net van Seoul. dus . . . ). Een andere verlengsnoer ligt achter de printer voor m’n laptop en de stofzuiger (ofzo). Ik moet nog een kabelgoot leggen voor het verlengsnoer. Dan is het enige los hangende snoer die voor m’n laptop. En gezien dat ding mobiel is is flexibiliteit belangrijker dan schoonheid.
Enige waar we niet aan gedacht hadden bij de herindeling is de kabel die je op de printer ziet liggen. 1 meter USB A-B kabel, die red het niet tot m’n compu.
Maar dat ik makkelijk genoeg gefixt. Volgende keer dat ik naar Euljiro ga weet ik namelijk precies waar ik een winkel kan vinden waar men een 3/5 meter USB A-B kabel verkoopt.
En als je mazzel hebt en ik het uitteken, dan weet jij dat binnenkort ook
=========================================================================================
Quote of the Day:
Some tool-men say “Why? “, this tool-man says “Why not? ” – Tim “the Toolman” Taylor
This tool-man’s wife says “Why me? – Jill Taylor














