Wally Nes’ Blog

Aan welke kant van de straat loop je?

Voor de meeste van ons is dat duidelijk: De juiste kant: Rechts.
Doch, voor de niet nederlanders onder ons kan het wat moeilijker liggen. Het is namelijk afhankelijk van plaats en tijd

In mijn kindertijd is mij wat basis dingen over weggebruik aangeleerd. En in Nederland betekent dat: Rechtekant van de weg. Auto’s rijden aan de rechterkant, fietsers rijden aan de rechter kant envoetgangers lopen aan de rechter kant.
De eerste keer dat ik deze regel overtreedde was op m’n fiest. Zo snel, geweldig en ontastbaar was ik op m’n fiets dat zoiets sufs als verkeersregels zeker niet op mij toepasbaar waren. Ik herinner me de consequenties  niet, maar ik neem aan dat Frans of Ina er redelijk wat over te zeggen hadden. Daarom is het redelijk raar dat ik van een van hun geleerd heb aan de verkeerde kant van de weg te gaan lopen.

T zit zo, als al het verkeer zich aan de rechterkant van de weg begeeft heeft de langzaamste weggebruiker (de voetganger dus) bij enige regelmaat iets groots en zwaars dat met hoge kinetische energie langs komt razen. Rond die tijd stond ik niet bekend voor m’n vermogen om in rechte lijnen te blijven lopen of op 1 ding te kunnen blijven concentreren. Zeker niet voor al dan niet lege lucht achter me, en het gebeurde dan ook met enige regelmaat dat ik onverwacht opzij sprong in respons tot een spelletje dat alleen in mijn hoofd gespeeld werd. Ik ben nog nooit zo aangereden, maar ik ben wel enkele luidgesproken woorden wijzer geworden door hard zwekende fietsers.
Daarentegen, als je aan de linker kant loopt zien zowel jij als de automobielist/fiester wat er aankomt en kan je je concentreren op belangrijke dingen (zoals dat grote rode stuk metaal dat jouw kant opraast) wanneer het moet en weten dat je veilig bent gedurende de rest van de tijd.

In Engeland en Japan (Zuid Africa, India en nog wat plekken) is het juist de linker kant van de weg waar men dient te lopen. Nouja, voornamelijk dan. Ik heb dit een paar keer aan mensen verteld buiten m’n blog om, maar in Osaka waren dingen wat raar.

In Japan, alles is links. Maar in Osaka loopt men aan de rechter kant van de weg. Het is mij niet helemaal duidelijk waarom. In Tokyo staat men aan de linkerkant van de roltrap, in Osaka aan de rechterkant. Gelukkig rijd men gewoon links, dat zou eng kunnen worden denk ik zo. Maar alleen met Osaka is het al lastig genoeg, zeker omdat Osaka een vaag concept is. Zoals het geval met de meeste metropolissen loopt Osaka soort van door tot . . .euhm, ongeveer daar. *wuift vaag naar links*. Ik woonde een uur buiten wat functioneel Osaka genoemd werd, maar de meeste mensen in die stad werkte wel in Osaka. Dit betekende dat de helft links liep en de andere helft recht. Dat betekende ook dat als ik met m’n fiets naar benede stortte (Sanda was nogal heuvelachtig ) ik nooit helemaal zeker was welke kant de mensen op zouden springen, wat in het geval van kleine kinderen natuurlijk tot onfortuinlijk en onpolulair makende problemen zou kunnen leiden. Over het algemeen liepen mensen ongeveer . . .  waar ze wouden en reed ik erg voorzichtig tussen ze door.

In Korea is het ook weer interesant. In Korea rijden de auto’s rechts, maar de treinen links. De metros recht, met uitzondering van de stations waar men over kan stappen naar treinen, waar ze links rijden. Maar voetgangers . . .  voetgangers lopen een beetje overal. En de enige plek waar je indicatie kan zien van hoe het moet is de metro. Ze hebben er pijlen op de vloer en er is zelfs een poster campagne. Men dient rechts te lopen

Vroegâh liep men namelijk links, een gewoonte overgehouden van de Japanse bezetting. En omdat die tijd niet heel graag herinnerd word hier (en waarschijnlijk een stel logische redenen) heeft de overheid een paar jaar terug geproclemeerd dat men aan de rechterkant zou lopen.
Dus nu loopt men aan de rechter kant, met uitzondering van de ajoshi en ajoma (de oudjes) die lopen waar het ze blieft.
Dit betekent wel dat als een weiguk (buitenlander) je met enige regelmaal, onafhankelijk van welke kant je uiteindelijk bent, aan de verkeerde kant loopt.

=============================================================================================

Quote of the Day:

Werk is het toevluchtsoord van hen die niks beters te doen hebben

- Oscar Wilde

OK, dus we zijn naar Zuid Korea verhuisd
BIG DEAL.
Hoe anders kan het nou helemaal zijn

Ten eerste het Vegetarier/Veganist ding.
T is niet echt hoe we onszelf noemen tegenwoordig. Het is gewoon niet mogelijk. We gaan naar een restaurant en kiezen iets van de muur wat we eigenlijk niet begrijpen en hopen voor t beste. (Ja, dit is een menu)

En zo vonden we de vissekoppen stoofpot*.

OK, dat was nodig. Culturele ervaring gehad. Check, leuk verhaal voor de kinderen en NOOIT meer herhalen
Tegenwoordig noemen we onszelf meer He-kut-weer-vlees-nouja-t-moet-maar-etariers

Hints

We zijn goed!
Nee, echt. We zijn hier in een land waar we geen idee hebben wat de meeste mensen zeggen. Onze woordenschat is misschien 5 woorden, maar niemand hier houd zich aan de uitspraak van het boek en de zin is toch zo lang en snel dat we het woord niet zouden herkennen als het met neon-reclame aangeduid was. Als je zelf onder dit soort situaties gaat leven zullen je eigen hints vaardigheden ook verbeteren.
Daarentegen kostte t ons 7 uur, versprijd over 3 weken, om erachter te komen hoe je vuilniszakken koopt.

In Seoul moet je specifieke vuilniszakken gebruiken. Plastic zakken werkt niet, en ongespecificeerde vuilniszakken (de zwarte) ook niet. Nee, de vuilniszakken moeten gemarkeerd zijn door de gu waar je woont/werkt/vuilnist anders word t niet . . .
Dat weten we eigenlijk niet. We zetten de vuilnis op de gang en oude Koreaanse vrouwtjes ruimen het op.

De Lonely Planet zegt dat de vuilniszakken verkocht worden door de locale conbinis (Hier, net als in Japan, heb je op elke straathoek een klijn winkeltje met basis-dingen) maaaaaaar na eerste inspectie hadden ze de specifieke vuilniszakken niet in de schappen liggen. De normale zwarte non-specifieke zakken daarentegen wel. Na 2 weken waren de oude vrouwtjes het zat en begonnen onze vuilnis terug te bezorgen. Dat spul meurt, dus: uitzoeken en oplossen. Maar probeer maar eens vuilniszakken te hintsen. Lijkt makkelijk, maar ons lukte t iig niet. Dus tot ik een oude gebruikte vuilniszak vond kwamen we niks verder. En toen ik het eenmaal had: *Koreaanse man wijst naar conbini*

Dus, m’n gebruikte vuilniszak aan m’n zijde, trok ik, wederom, naar de combini. En zowaar, ja, ze had vuilniszakken. Maar achter de balie, voor d’r eigen gebruik zou ik zo denken.
WHERE (어디) DO YOU BUY (wallet tapping) THOSE (point at garbage bag).

-stilte-

Na een pijnlijke stilte krijgen we de “My Engrish very bad” reactie weer.
Gelukkig is er een man rond t kantoor die redelijk goed engels spreekt, en hij was er vandaag. Na uitleg van ons probleem nam ie me bij de hand naar . . . de combini. Jawel, je koopt de vuilniszakken hier van achter de balie. Dat hoort zo. Weggestopt zodat de gemiddelde winkelier niet geconfronteerd word met . . . vuilniszakken.

We hebben er nu 4. En omdat niemand ons kan zeggen hoe de dingen heetten zullen we voor ingebruikname van de laatste deze mee naar de combini nemen, voor z’n neus schudden en luid MEER zeggen (zodra we erachter zijn wat meer int Koreaans is)

Comfortabel naakt zijn rond Koreanen

OK, met ruim een jaar training in Japan is dit niet echt een probleem. Bovendien zijn we allebij zo blind als een molrat. Jezelf wassen in een mistige kamer met langzaam bewegende Koreaans gekleurde blobs is niet echt moeilijk.
Toch . . .

Er zijn dingen waar je moeite mee hebt.
Toen ik naar Korea kwam had ik nogal een verkoudheid. Niezen, snotteren, hoofpijn etc. En je weet wat er geberud als je neus vol zit en je gaat onder de douche. T komt eruit. Dus, dan zit je daar. In de mist. In het bijzijn van al die Koreanen blaas je je neus. En nog eens, en nog eens en nog eens. En er komt een hele stroom aan gif groene meuk uit. En je voelt de ogen van je mede-sauna’ers op je rug terwijl je een vage groene blob weg ziet drijven richting t putje, en je hoopt dat niemands voeten er in de weg zitten.

Maar er zijn andere dingen. Raph en ik hoiuden bepaalde delen bij voor . . .  hygiene doeleinden.
Naakte Koreanen: Geen probleem
Wederzijds rugschrobben: Geen probleem
Rondflappende genitalien: Geen probleem
Rondrennende kleine kinderen: Geen probleem
Neus-snuit spul dat langs de muur richting putje drijft: Geen problem
Zien hoe een koreaan diep de bilnaat met de handoek schoonschuurt: Geen probleem

M’n ballen scheren int bijzijn van de heren die het bovenstaande doen?
Probleem.

Samenwonen

Vroegâh, zagen we elkaar 42 uur in 2 weken.

Tegenwoordig? We zien elkaar de HELE.DAG. Buiten waneer we baden in de geschijdde badruimtes.

We zijn nog niet uit elkaar.

Het versprijden van geluk

Dit is iets wat we veel doen
We staan daar gewoon, rapen de krant op en mensen lachen.
We weten nog niet helemaal wat we doen maar . . . we maken mensen blij

* Deze foto is geen accurate weergave van de maaltijd die we geserveerd kregen

===============================================================================================

Zelfs een vis zou uit de problemen blijven als t z’n muil maar eens hield

- Koreaans gezegde