Archive for the 'Uncategorized @nl' Category

Sinterklaas

Monday, December 5th, 2011

Nouja, het was de “European Christmas Market”.

Dit weekend was er een “European Christmas Market” in Seoul. Ik heb zoiets al eens eerder gezien, in een paar verschillende Europese steden overigens. Nooit in Nederland though. Mocht je er ooit een bezocht hebben stel je je misschien zoiets voor.

of dit

Maargoed, dit is Korea. Er was wel een kerstmarkt, maar net wat kleiner.

Klein beetje kleiner maar. Viel mee.

Raclette

Dutch stand



8 tentjes, Chili con carne voordragen als Europees (of Kerst-relevant) en de Nederlanders die zoiets hebben als: “Neuk dit, Sinterklaas is veel beter”.

Dus van mij: “Fijn Sinterklaas feest”


===========================================================================================

Ongerelateerd op elke manier buiten dat het om wat buitenlanders op 4 December gaat was de Camarata Music Company’s Chamber Singers’ Christmas concert of CMCCSCC).

Een van mijn favoriete koornummers, Shchedryk, werd gezongen maar dan in de Engelse versie. Ik heb geen idee waar de Ukraïnse versie precies over gaat maar de Engelse text is helaas niet erg indrukwekkend.

Het concert begon goed, maar op t einde kon men duidelijk zien dat er nog wat amateurs ertussen zaten. Je zou bijna beter het publiek kunnen inschakelen.

De overige foto’s kan je hier zien.

Lente in Korea

Monday, April 18th, 2011

Het in lente in Korea, en wat betekent dat?
Nouja, een verhoging van temperatuur en hormonen niveau in tieners bijvoorbeeld.

En bloemen.

Als men aan Japan denkt, denkt men aan sakura/Kersen bloesem seizoen. De the pruimen bloesem, minder bekend maar nogaltijd de moeite waard.
Als je aan Korea denkt, denk je niet aan bloemen. Meer aan die malloot die boven ons woont. De andere Korea. Maar ook hier vind men de nodige bloemen.

Ik heb wel eens genoemd dat ik op Namsan berg woon. Namsan is niet alleen berg maar ook een park. En parken komen met bloemen (en hondenpoep). Dus bij deze, enkele foto’s gemaakt op de berg die mij zulke mooie gedefineerde kuiten heeft gegeven.















Da’s best de moeite waard, of nie?

Helaas . . . sommige mensen vinden altijd wel iets om over te klagen

Voor de rest van de foto’s kan je hier klikken.

 

Zakenreis naar Japan

Thursday, February 17th, 2011

Voor Raph iig, ik was mee als bagage.

De weers-situatie was iig zo dat we vrij blij waren naar japan te gaan.

Dit was wat we achter lieten (Seoul, -5 graden)

En dit is waar we heengingen (Osaka, 10 graden)

Helaas was het snel genoeg meer van dit (Tokyo, -2 graden)

En daar werden we een beetje zo van

Maar, de reis.

We mochten maandag om 05:iets wakkerworden om op tijd op t vliegveld te zijn en al die onzin. Als je even terugkijkt naar de eerste foto en dit combineert met basiskennis van vliegtuig operation zul je snel genoeg kunnen concluderen dat 05:iets makkelijk 06:iets of zelfs ergens in de 7 had kunnen zijn en we makkelijk onze vlucht hadden gehaald.

Gezien de vertraging in vertrek waren we redelijk blij dat we diner plannen hadden gemaakt met m’n oude baas ipv lunch plannen. Het leven gaat door bij Mitsubishi Electric blijkt, er is iemand met pensioen die daad werkelijk niet meer naar werk komt nu en de rest is nog voornamelijk met dezelfde dingen bezig. Misschien wat meer geld, betere positie, maar weinig veranderd. Wel leuk om allemaal te horen

Minagawa-san, die het begin van m’;n vegetarisch zijn meegemaakt heeft, wist een resevering te maken bij een gespecialiseerd tofu restaurant.


Voor het adres hiervan moet je hier kijken.

De volgende dag had Raphaëlle een nogal lange serie aan vergaderingen bij een client. 8 uur achtereen lullen.
En gedurende al die tijd heeft ze nooit haar dietaire voorkeur te horen gebracht. Dus na die 8 uur werden we geëscorteerd naar dit restaurant.



Oops
Maart/April gaat Raph terug. Vraag me af hoe ze dit gaat communiceren. Maar toch, Kobe beef stond altijd wel op m’n lijstje. Er niet voor te hoeven betalen is een leuke bonus.

Gezien deze post duidelijk geen chronologische volgorde aanhoud, eerst even terug naar eerder op de dag toen ik leuk rond Kobe kon lopen toen Raph aant lullen was.

Eerst de earthquake memorial quay, de niet gerepareerde havenkant om de schade van de 1995 Aardbevingweer te geven.

Nog wat meer random haven wandelingen

China Town

And Kitano, de sectie voor buitenlanders.

Yup, dat is voor het Oranda (Holland met een Japanes accent) house.

Na Kobe namen we de shinkansen naar Tokyo. Raph had de volgende dag een afspraak in Hitachi, en om niet nogmaals om 5:nogwattus wakker te worden de stopover in Tokyo.


Yoshinoya, schijnt niet de enige met die naam te zijn.

Hitachi stad is . . . nouja, hoe kan ik het zeggen. Hier wonen zorgde ervoor dat ik nu een vriendin heb die absoluut in een grote, levendige stad wil wonen. De 2 vulcanus-jin die er dit jaar zitten waren de grootste feestbeesten gedurende hun Tokyo tijd. Ouch.


Het is wel een mooie stad. Dit doet het overigens beter in de lente als de kersenbloesem er is. 1.2km aan kersen bomen. Kan me eigenlijk niet voorstellen je auto er in zomer onder te willen zetten als de overrijpe kersen uit zichzelf naar beneden komen.

Je zult misschien wel wat moeite moeten doen de schoonheid te vinden.

Donderdag zag ons weer in Tokyo, dit is wat Raph’s facebook daarover te zeggen had:

in Tokyo. Love Tokyo. Love it love it love it.

Raph mag Tokyo leuk vinden, het gevoel is misschien niet helemaal wederzijds.


Dus . . . . binnenactiviteiten.
Eigenlijk, nu dat we de tijd ervoor hadden werd wel duidelijk hoe jaded we waren met Tokyo. Ik had alles al gezien, en de dingen die ik wou zien, waren er niet meer. Dit, bijvoorbeeld, stond er vorige zomer maar is al weer weg 🙁

Er zijn nog wel een of twee dingen die ik wou zien. De anime museum, Hello Kitty museum en het Ghibli museum. Maar dit is Tokyo, zou het niet chock-vol moeten zijn met spannende dingen?

Als we het toch over Ghibli hebben . . .

Die op enkele momenten van de dag dit doet:

Wat we wel hadden in Tokyo was een reunie met enkele oude vulcanus-jin. Tenminste, dat hoopte we. Er zijn, dat we weten, 6 vulcanus-jin in “Tokyo”. Maar “Tokyo” is helaas wat groter dan Tokyo, en er waren er 4 verder weg dan wat makkelijk was.

Jorge, daarentegen, wwont in de  Roppongi hills was beschikbaar voor wat Izakaya actie.
En op Zaterdag hadden we zowel Jorge als Sato-san.


OK, als je dit int nederlands leest heb je geen idee wie Sato san is, maar dit is geweldig.

En daarmee zat ons bezoek aan Japan er op. Laatste dat we zagen was:

Kan duidelijk erger.

Voor meer fotos clik here.

===============================================================================

Quote of the Day:

Memories are what warm you up from the inside. But they’re also what tear you apart.

– Haruki Murakami

De Global Starcraft League ervaring

Wednesday, January 12th, 2011

OK, tijd voor wat uitleg
Starcraft is een real time strategie computer spel, je manoeuvreerd je legers, managed je resources en vecht tegen lelijke aliens. Of als de lelijke aliens. Wat je leuk vind.

Als lezer van dit blog ben je misschien niet bekend met Starcraft en dat kan ik begrijpen Real Time Strategy (RTS) spellen, of gewoon computer spellen zijn niet iedereens forté.

Daarentegen, als je een Koreaan bent en je weet niet wat Starcraft is krijg je misschien binnenkort bezoek van een stel serieuze mannen in witte jassen en zul je je nooit meer zorgen hoeven te maken over meubilair met scherpe randen.

Starcraft I is in 1998 uitgebracht en over het volgende decennium zijn er 9.5 miljoen versies van verkocht.
4.5 miljoen hiervan in Korea.
Het is hier nogal populair. Vorig jaar is deel 2 van Starcraft uitgebracht, en sinds dien zijn er redelijk wat professionele spelers die hier hun geld mee verdienen hier. Met prijsgeld van €70k per gewonnen tornooi, sponsor contracten en televisie sterrendom (automatisch gevolge kennelijk) kan je hier redelijk van leven kennelijk.

Een van de toernooien, een van de grootste toernooien, is de GSL. En de finale van de GSL II was toevallig 20 minuten lopen van m’n huis. En gratis.

Dit was op m’n lijst van dingen die ik absoluut wil meemaken in Korea, dus . . .

Naast dat het gratis was hoefde ik niet in de rij te staan voor de kaartjes



En onze plekken waren helemaal vooraan.

Dit is het stadium waar her gehouden werd. Normaal gesproken een worstel arena kennelijk (zeg maar sumo, maar dan zijn de sporters wat dunner)

En je kan mooi zien hoe de arme Koreanen op de ring moesten zitten terwijl wij dezelfde zitplekken hadden als de journalisten die je hier vooraan ziet.

T had ook een nadeel. Als je de twee cellen links in de foto ziet. Daar zitten de spelers in. Wij konden het scherm mooi zien, de Koreanen kunnen 2 mensen in een cel zien terwijl ze . . . typen.

Voor het middelste van de drie schermen zaten ook de koreaanse commentators en die gaven mooi commentaar over . . . . Starcraft? anti-roos shampoo? De Noord-Zuid Korea politieke situatie? Weet ik veel. T was int Koreaans

We kregen waar voor het geld toen NesTea in een krappe 4-3 sets de 100 miljoen won prijzengeld, de beker en de titel bij BoXer wegkaapte.

Zeker een culturele ervaring. En iets dat ik wel vaker wil meemaken. T is niet m’n forté, maar ik vind RTS wel wat hebben. En om het zo mee te maken, gezeten tussen een paar duizen schreeuwende, stampende Koreanen? Niet slecht.

Meer foto’s hier.

============================================================================

Quote of the day:

My butt does not deserve a website *12

– Bart Simpson

Kuala Lumpur

Tuesday, December 28th, 2010

Inter continentaal reizen word vaak beschreven als vermoeiend, zwaar, en een hele string aan andere woorden, over het algemeen negatieve  woorden. In tegenstelling tot het jet-setten van wat het ooit was. Of in ieder geval, zo werd het weergegeven. De vliegtuigen waren luiden, trilleriger en langzamer. Wel waren de stewardessen mooier toen.

M’n vlucht van NL naar ZK was erger dan normaal. Niet alleen zou ik 18 uur moeten vliegen, ik had ook nog eens een 18 uur layover. Eugh.
Ik vertruk uit nederland in een sneeuwstorm en de het kwik in Zuid Korea stond duidelijk in de min. En dan moest ik 18 uur doorbrengen, 18 zware, vermoeiende uren, in Malaysia.

Laat me dit in plaatjes uitleggen.

Dit was het Nederland dat ik achterliet. Er is mij verteld dat er in hetzelfde plaatje van vandaag meer wit zou zijn.

Dit was Korea toen ik aankwam, ook bij ons is er meer wit inmiddels en minder andere dingen.

Kuala Lumpur kan misschien het best weergegeven worden als dit

Ik heb ergens een foto van de zweetvlekken in m’n T-shirt, maar ik denk dat iedereen blijer is als we dit absstract houden.

Dus, 18 uur zitten in de international terminal van KL airport (heeft overigens herhaaldelijk prijzen gewonnen voor beste luchthaven) met gratis internet, comfortabele stoelen en een eigen tropische tuin.
Of, ik kon Kuala Lumpur in.

Lastig.

Dankzij het weer op Schiphol heb ik langer in een vliegtuig gezeten dan ik zou willen en had ik 3 uur minder in KL, maargoe dat zou zat zijn. Raph woonde hier ooit en had wat aanbevelingen, onder andere het vroeg gaan naar de Petronas Towers, maar daar stak die sneeuwstorm in nl een stokje voor helaas. Ze verkopen alle kaarten voor de dag in de ochtend, dus als je om 10 uur aan komt kakken ben je gewoon te laat. Als ik nog een kaartje had kunnen scoren had ik ‘s nachts in de toren mogen klimmen en ik weet nu dat ik dat niet gehaald had. Na 16 uur op een vliegtuig is een full-intensity stedentrip niet iets wat gaat lukken.

Maargoe, nu eerst: Kuala Lumpur.

Ik wist nog niet dat ik te laat zou zijn, dus m’n eerste bezoek was aan de Petronas Towers. Nu ben ik recent naar Taiwan geweest en die hebben Taipei 101 diemakkelijk 50 meter hoger staat dan dit ding, dus het was . . . niet zo indrukwekkend als dat het had kunnen zijn.   Maar Taipei 101 is een toren en dit zijn er 2. Ook heeft Sean Connery een film gedaan op de Petronas Torens, en niet in Taipei 101. De demping die deze hoge torens nodig hebben word uitgevoerd door de brug die de torens verbind overigens. Leuke oplossing.

Naast de PT staat KL toren. Het is wel een minder hoog gebouw, maar staat daarentegen op een heuvel, dus het uitzicht is eigenlijk beter. Daarnaast is het goedkoper, ondanks dat je een combo kaartje moet kopen met een F1-simulator/dierentuin/cultuurtuin bezoek. Je kan overigens bij de helft van de hotels in de stad een kortingskaartje krijgen hiervoor, maar dan heb je wel langer dan 18 uur nodig. De foto’s hiervan kan je vinden in de eerder genoemde link

Deze schildpad verdient wel speciale aandacht.


Yup, dat zijn 2 hoofden.

Na de architectuur heb ik wat schaduw opgezocht in de parken van KL

Wat religie opgesnoven in de nationale moskee, wat een veel mooier gebouw is dan m’n fotografie weergeeft overigens

Daarnaast heb ik blind rondgelopen, kleine markjes bekeken, gegeten met de locals en proberen te voelen hoe het leven is in KL. Zo goed als je dat kan doen in een paar uur iig. 10 jaar terug heb ik eens meerdere weken door Indonesie gestruind, er is mij toen ten sterkste afgeraden straateten te eten. Uiteraard deed ik juist dat en buiten het advies dat je tegen instinct in in de rij moet gaan staan (als de lokalen er niet willen eten is het een goede indicator dat jouw zwakke darmen er zeken niet mee om kunnen gaan) heb ik nooit problemen gehad met straat voer.
Zo ook bij m’n bezoek aan KL. Ik wist het zelfs bijna vegetarisch te houden. Bahasa Maleis is Chinees voor mij, maar gelukkig staat er veel ook in het chinees. En Chinees is als Japans voor mij, en dat spreek ik wel. Moet je nagaan, in een vreemd land ben ik blij dat dingen er int Chinees staan.

Toen 18:00 kwam was ik al pakembeet . . . belachelijk lang wakker en in de weer en was ik niet in een mooie, spannende stad. Ik was in een veel te hete, vochtige plek met gebouwen en mensen die teveel lawaai maakte. Ik ben teruggegaan naar de luchthaven, met 2 alarmen aan een tukkie gedaan in de hele comfortabele stoelen en heb het vliegtuig naar huis genomen.

Maar niet voor ik m’n winterjas uit de tas viste

En een nieuw T-shirt. Ew

=====================================================================================

Quote of the Day:

Hey, can you tell me what’s your name? “My name is Roosevelt E. Roosevelt.” Roosevelt, what town are you stationed in? “I’m stationed in Poontang.” Well, thank you, Roosevelt. What’s the weather like out there? “It’s hot! Damn hot! Real hot! Hottest things is my shorts. I could cook things in it. A little crotch pot cooking.” Well, tell me what it feels like. “Fool, it’s hot! I told you again! Were you born on the sun? It’s damn hot! It’s so damn hot, I saw little guys, their orange robes burst into flames. It’s that hot! Do you know what I’m talking about?” What do you think it’s going to be like tonight? “It’s gonna be hot and wet! That’s nice if you’re with a lady, but ain’t no good if you’re in the jungle!” Thank you, Roosevelt.

– Robin Williams, Good Morning Vietnam

Ir Wally

Wednesday, December 15th, 2010

Hehe, eindelijk is het zover.

Na vele lange jaren studeren heb ik nu een stukje papier.
Een heel mooi stukje papier met vele belangrijke woorden erop.

En meer valt er eigenlijk niet over te zeggen, er is nog een woordgrap gemaakt in de Engelse versie hiervan, maar die werkt hier niet.

Hieronder een link naar de foto’s. De link in de vorm van een foto zelf. De foto is te danken aan Ben.

=========================================================================================

Quote of the day:

Shooting is not too good for my enemies.

– Peter’s Evil overlord list #4